Pożyczanie pieniędzy od znajomych jest bardzo powszechnym zjawiskiem. Niewiele osób jednak zdaje sobie sprawę z faktu, iż tego typu działania są opodatkowane. Zwykle dowiadujemy się o tym dopiero w momencie założenia przeciwko nam sprawy sądowej, w wyniku której będziemy zobowiązani do spłaty nawet dwóch podatków. Niejednokrotnie jest to spore rozczarowanie, które zniechęca nas do powtórnego skorzystania z pomocy znajomych.
Podatek od pożyczonej kwoty
Podatek, jaki narzuca nam fiskus, nie jest kwotą wygórowaną, ponieważ wynosi on jedynie 2 proc. podatku od kwoty pożyczki (jeżeli świadczenie ma charakter pieniężny) lub 2 proc. wartości pożyczki (gdy pożyczane były przedmioty). Kwota 2 procent jest stała i nie zależy ona od terminu, w którym należy zwrócić świadczenie. Z tego powodu większość osób nie ujawnia się przed fiskusem, zaciągając pożyczki od znajomych w sposób bardzo poufny.
Sankcje
Przepisy prawne ściśle regulują kwestię pożyczania gotówki od znajomych. W przypadku, gdy wyjdzie na jaw, brak odprowadzenia podatku w wysokości 2 procent, fiskus może zażądać aż 20 proc. podatku od pożyczki, co nazywane jest poprawnie stawką sankcyjną. Stawka ta została wprowadzona w życie w 2007 r. Osoby, które pożyczały pieniądze od znajomych przed 2007 r. i działania te ujrzały światło dzienne, nie podlegają sankcji 20 procent podatku na rzecz fiskusa.
W rzeczywistości bardzo trudno jest ustalić, czy doszło do sytuacji, w której pożyczono pieniądze. Urzędnik skarbowy nie jest w stanie dowiedzieć się, czy miała miejsce jakakolwiek transakcja między dwiema osobami prywatnymi. Zwykle jednak w takich przypadkach duże znaczenie ma ingerencja osób trzecich, czyli np. sąsiada, któremu pożyczkobiorca zwierzył się z zawartej umowy. Zwykle fakt pożyczki zgłaszają sami pożyczający i ma to miejsce zazwyczaj w czasie kontroli rocznego zeznania podatkowego (PIT.) Obliczenia podjęte wobec danej osoby mogą wykazać, że jego dochody nie są wystarczające na zakup mieszkania czy samochodu. Taka osoba musi wówczas udokumentować źródło pochodzenia pieniędzy, które zostały przeznaczone na zakupy. Wówczas okazuje się, że kredyt gotówkowy, czy też świadczenie bankowe było niewystarczające i zwróciliśmy się o pomoc do znajomych.
Wraz z 2007 r. zaostrzyły się przepisy prawne, dotyczące ukrywanych pożyczek. W razie, gdy zostanie dowiedzione przed sądem, że taka transakcja miała miejsce, konieczne będzie wyegzekwowanie od pożyczającego 20 proc. podatku od kwoty świadczeniowej.
Kto płaci podatek?
Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych mówi o tym, że obowiązek podatkowy ciąży na osobie, która ją bierze, tak więc konsekwencje w tym przypadku ponosi jedynie pożyczkobiorca. To właśnie on jest zobowiązany do złożenia w urzędzie skarbowym „Deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych\”
